ره عشق

بغض و ابر (تقدیم به همسرم)

romina — Sun, 13 Dec 2009 14:20:18 GMT

خشم این حنجره ی خسته همیشه غایبه
کلید صندوق در بسته همیشه غایبه
نعره ی اسب سفید قصه ی مادربزرگ
بهترین شعرای سر بسته همیشه غایبه

بغض همیشه ابر ِ قبل از بارشه٬بغض برا اشک و ابر برا باران٬هردو پاکند اما اشک بعداز دوریه و باران بعد از نزدیکی٬یکی از دوری آدما و اون یکی از نزدیکی ابرا٬آدما از دلتنگیه اما ابرا از چیه ؟؟؟

وقتی نیستی همه جا پیش چشام رنگ غمه

دنیای من همیشه غرق سکوت و ماتمه

وقتی نیستی دل من خون ِ برای دیدنت

برای رنگ نگات دوست داشتنت خندیدنت

میدونی وقتی که نیستی من دیگه خواب ندارم

میدونی برای دیدنت یه لحظه هم تاب ندارم

آخه سخته انتظار برای دیدنت گلم

بگو من چیکار کنم همیشه کم تحملم

میدونم فردا که باز بیاد تورو می بینمت

از میون باغ گل دوباره باز می چینمت

آخه تو فقط گل قشنگ گلدون منی

همیشه جون دل ِ غریب و بی جون منی

عاشقت باز داره از عشق تو شاعر میمونه

برا دوری چشات از غم دنیا می خونه

نکنه نبینمت فردا چشام بسته بشه

دنیا بی دیدن تو از بودنم خسته بشه

آره باز دوباره دیوونه شدم از انتظار

دیگه جون من قسم یه لحظه هم تنهام نذار

آخه من چیکار کنم بی قرارم بی قرارم

به خدا دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم

شاعردریا

بدون شرح ...

romina — Sun, 18 Oct 2009 19:58:18 GMT

خوبان همه میمیرند...

از غم رفتن يك دوست دلم باز شكست

سايه ‍‍ي رنگ سياهي به سرم باز نشست

غم مسعود دل شاعر دريا را كشت

آن رفيقي كه چه زود آمد و زود رفت ز دست

اي دريغ از گذرعمر كه زود است و سريع

لعن من بر سر دنيا كه چه دون است و چه پست

نكنم كفر خدا يا ز سر حكمت پر رحمت تو

غم ايام ، ره شكر به درگاه كريمم را بست

من شنيدم كه خدا گفت چنين مضموني

هر كه من عاشق اويم ، بكشم او را مست

بعد از اين با غم ايام از آن صبر كنم

كه خدا هر نفسي عاشق مسعود من است

شاعردریا

دریغا ....

romina — Wed, 16 Sep 2009 11:37:18 GMT

سلام دوستان عزيز
~~چند~~ وقتيه كه بهترين دوستمون مسعود (masoud_pod) توي جمع ما نيست و روي تخت خوابیده دلم خيلي برا شیرین زبونیها و سرحال دیدنش تنگ شده ازتون ميخوام براش خيلي دعا كنيد كه دوباره بشه همون مسعود قبلي و دوباره مثه قبل از تصادف ببينيمش ... (۲۰/۶/۸۸)

~~دوستان عزیز ممنون از دعای شما ٬ حال ددوستم خیلی از قبل بهتره~~
(۲۲/۷/۸۸)

خدایا چرا بازی سرنوشت
چنین روزگاری برایم نوشت
من خاکی از خاک مینو سرشت
رسیدم به دوزخ به جای بهشت؟؟؟

خدایا عاشم کردی لایقم نکردی ٬ آوردی اما نبردی ٬ کاش عاشقم بودی تا آنجا بودم که سهمم تو بودی و تو و فقط تو که تو خود گفتی هر کس را عاشقش باشم او را می کشم و هر کس را من کشتم خود دیه ی او هستم...

دریغا که زیباتر از مرگ نیست

به باغ بهاران دگر برگ نیست

سراسر همه کوی و برزن غم است

جهان غرق در فتنه و ماتم است

نه یاران دگر عشق دانند که چیست

نه دانند که این تیره بختی ز چیست

در این غم سرا کس شقایق ندید

کسی در جهان قلب عاشق ندید

دگر شعر بازیچه ی دست شد

دل شاعر از رنگ و نیرنگی اش پست شد

همه شاعران رنگ دنیا شدند

به رنگ دورنگی چه زیبا شدند

زمانی به شاعر قلم تیشه بود

همه کوه دل کندنش پیشه بود

دگر شعر یک واژه ی بازی است

که این شعر نیست ٬ قافیه سازی است

کنون مرگ بر من که این سان شدم

که خالی ز هر دین و ایمان شدم

مرا روزی عشق خدا پیشه بود

به قلبم صفا و وفا ریشه بود

الا یاوران به ظاهر درست

ببرّید قلب از سینه ی من نخست

دو چشمم بگیرید و کورم کنید

دگر زنده در خاک گورم کنید

که این تن دگر لایق یار نیست

که یار عاشق این تن زار نیست

شاعردريا

شاید این جمعه بیاید...

romina — Sun, 30 Nov 2008 12:04:18 GMT

خدایا اگر بنده ای بد کارم ٬ شوق رحمت دارم
بیقرارم

چقدر سخت است زندگی برای گلی که از شکوفایی خندان نیست و آرزویش پرپر شدن است٬روزگار این است٬آمدن برای رفتن٬بودن برای فرسودن و زندگی برای مرگ.حکایت غریبی است این زندگی٬ حکایت غریبی است این روزگار و از همه غریبترانتظار. . .

در این دنیای وحشتزا ٬ چه کابوسی بود بودن

چه کابوسی بود ماندن ٬ به دل افسوس و فرسودن

ندیدن یک بهاری را ٬ که گل از تازگی خندد

تمام عمر خود را دل ٬ به پرپر گشتنش بندد

عجب دنیای بی رحمی ٬ سراسر دشنه و خنجر

همه آماده ی پیکار ٬ به کشتن های درد آور

جهان را تیرگی آمد ٬ نیامد او که می آید

به هر جمعه که می آید ٬ بگویم آید او شاید

مگر جرمم چه بود آخر ٬ که دیدارش میسر نیست

که این دردست در سینه ٬ ندانم دل اسیر کیست

خدایا حکمت آخر چیست ٬ که دنیااین چنین دون است

که کی می آید آن دلدار ٬ که گیرد از غریبان دست

دلم دریاچه ی خون شد ٬ به جانم یک نفس هم نیست

ندارم آرزو جز مرگ ٬ خدایا حکمت آخر چیست؟

شاعردریا

تقدیم به مهربانم

romina — Fri, 01 Aug 2008 07:36:18 GMT

زندگي يك گل سرخ است
پر ازعطر٬ پرازخار٬ پرازبرگ لطيف
يادمان باشد اگر گل چيديم
عطر وخار وگل وبرگ
همه همسايه ي ديوار به ديوار همند

آره زندگی مثه یه گل میمونه که وقتی چیدیش باید بدونی هم عطر داره هم برگ داره هم خار ٬ حالا اگه هرکدومش اومد سراغت باید بدونی خودت خواستی چون خودت بودی که این گل رو چیدی ٬ حالا از این زندگی نصیب من هم خار اومده هم برگ اومده هم عطر که خارش روز و شبه ٬ برگش روزگاره ٬ و عطرش اونیه که از جان و دل دوسش دارم

همسرم تو را به خاطرِِ خاطرت دوستت دارم

عزیز من ٬ گل بی خار ٬ تو را من دوست می دارم

دوای این دل بیمار ٬ تو را من دوست می دارم

همیشه برتر از هر کس ٬ همیشه برتر از هر چیز

همیشه بی حد و بسیار ٬ تو را من دوست می دارم

اگر روزی بمیرم من ٬ در آن دنیای ِ بی پایان

بدان ای نازنین دلدار ٬ تو را من دوست می دارم

نه یک امروزوفردایش ٬ تو را من دوست می دارم

همیشه هر نفس ٬ هر بار ٬ تورا من دوست می دارم

بگویم من هزاران بار ٬‌ بگویم بی حد و بسیار

اگر هر روز کنم تکرار ٬ تورا من دوست می دارم

اگر مجرم به عشق گردم ٬ اگر اعدامی ِ آن جرم

بگویم پای چوب ِ دار ٬ تو را من دوست می دارم

الا ای یار بی همتا ٬ عزیز ِ شاعر ِدریا

بدان بااین تن تبدار ٬ تو را من دوست می دارم

شاعردریا

تقدیم به همسر مهربانم

romina — Thu, 28 Feb 2008 19:28:22 GMT

زندگی یعنی چکیدن همچو شمع از گرمی عشق

زندگی یعنی لطافت ٬ گم شدن در نرمی عشق

شکریست فراوان خالقی را که آفریدم و آفریدش ٬ آفرید او را برای من و آفرید مرا برای او ٬ آفرید عشق را که بورزم به او و بورزد به من ٬ دنیاییست زیبا پس این آفرینش آفریدگار ٬ مزید نعمت خالقم هر صبح شام را شکریست فراوان هزاران هزار بار وبیش از این هزاران که از دست و زبان که براید ٬ کز عهده ی شکرش به در آید ٬ ساده بگویم خلاصه و بی پروا که تقدیم به بهترین همسر دنیا:

<<مهربانم عاشقانه دوستت دارم>>

دارم هوای گریه ٬ از شادی وصالش

شکر خدای رحمن ٬ از لطف بی مثالش

اشکم زشورو شوق است ٬ دیگرزغصه ام نیست

غم را کجا توان دید ٬ با دیدن جمالش

همای خوش سعادت ٬ بر شانه ام نشسته

از شکر این پرنده ٬ بوسم من هر دو بالش

یارم چه هدیه خواهد ٬ جانم که قابلی نیست

قربان روی ماهش ٬ قربان خط و خالش

از عشق می نویسم ٬ چون او ز عشق گوید

لطف است و مهربانی ٬ مصداق هر کلامش

گر خواهشی نماید ٬ با جان و دل پذیرم

من تا به آخر عمر ٬ جانم کنم غلامش

با بودن نگارم ٬ شادم همیشه اما

دارم هوای گریه ٬ از شادی وصالش

شاعردریا

بیقرارانتظار...

romina — Thu, 27 Sep 2007 10:02:16 GMT

هر که عاشق شد جفا بسیار می باید کشید

بهر یک گل منت از صد خار می باید کشید

من به مرگم راضیم اما نمی آید اجل

بخت بد بین از اجل هم ناز می باید کشید

میگن میشه سرنوشتو عوض کرد اونجوری که میخوای ٬ میگم پس تکلیف قضاوقدر چیه؟ ٬ میگن قضاوقدر قابل تغییره ٬ میگم پس چطور میشه گفت بهش قضاوقدر اگه عوض میشه؟ ٬ میگن حکمت خدایی ٬ چیزی نتونستم بگم جز اینکه بگم بازم صبر میکنم شاید بتونم بسازم اون چیزی رو که میخوام چون میتونم اگه گفته ها درست باشه ٬ اگه نه! ٬ نمیدونم

الهی به امید تو ...

یکی بود یکی نبود ٬ زیر این چرخ کبود

توی این دنیای ما ٬ شاعر دریایی بود

شاعر دریای ما ٬ یه دلی بی کینه داشت

از جفای نا رفیق ٬ چندتا زخم سینه داشت

روز و شب غصه ی اون ٬ از فراغ یارشه

آخرش غصه می ره؟ ٬ کی میدونه چی میشه

همیشه شاعر ما ٬ چشم به در منتظره

می گه که خوب میدونه ٬ یه روزی غصه می ره

درد و هجران و فراغ ٬ حکمتِ زندگیه

شاعر دریا می گه ٬ سختی هم نعمتیه

می گه هر کی با خداست ٬ خدا هم دوسِش داره

هدیه از برای دوست ٬ درد و سختی میاره

ولی با صبر زیاد ٬ کم کَمَک غصه می ره

اینه پاداش اونی ٬ که هنوز منتظره

بچه ها قصه ی ما ٬ دیگه آخر نداره

شاعر دریای ما ٬ هنوزم منتظره

شاعردریا

کاشکی بازم نبودم

romina — Mon, 03 Sep 2007 11:43:14 GMT

بی تو شب دوباره آینه رو به روی غم گرفته

پنجره بازه به بارون من ولی دلم گرفته

واژه رنگ زندگی بود وقتی تو فکر تو بودم

عطر گل با نفسم بود وقتی از تو می سرودم

نمیدونم چرا بعضی روزا مثه امروز حال عجیبی دارم ٬ مثه هوای غروب جمعه ها که دل آدم میگیرههمیشه حس ازدست دادن دارم ٬ از دست دادن چیزایی یا کسایی که برام با ارزشن ٬ حس غریبیه ٬ آدمو یاد مرگ میندازه ٬ دلتنگیه دردناکیه ٬ دوست داری بری اما پات گیره نمیتونی ٬ زندگیتو تموم کنی اما نمیتونی ٬ شکنجه ی واقعا وحشتناکیه:

شکنجه ی زنده بودن به جرم عاشقی

من از بخت سیاهم بیم دارم

من از عمر تباهم بیم دارم

نگاه من به وصل روی یار است

من از طرز نگاهم بیم دارم

شب و روزم همه غرق گناه است

من از بار گناهم بیم دارم

از آن ترسم که آهم شعله گیرد

من از افسون آهم بیم دارم

سپاه غم به فرمان دلم نیست

من از خشم سپاهم بیم دارم

همیشه انتها وقت جداییست

من از پایان راهم بیم دارم

شبم بی ماه و تاریک و سیاه است

من از هجران ماهم بیم دارم

الا ای دوستان مرگم بخواهید

من از بخت سیاهم بیم دارم

شاعردریا

تقدیم به او که دوستش میداشتم و میدارم

romina — Thu, 09 Aug 2007 09:49:18 GMT

امروز در این خانه همه بوی نگار است

زین بوی به هر گوشه نگاریست عیانی

خون در تن من باده ی صرفست از این بوی

هر موی زمن هندوی مستی است ستانی

نمیدونم از کجا بگم و چی بگم و یا از چی حرف بزنم ٬ شاید دیگه رسیدم به سر حد گنگی و حیرانی از کار دنیا ٬ کاش میتونستم از همه ی اسرار خلقت سر از سِرِّ محبت در بیارم اما نمیتونم ٬ چرا؟ نمیدونم ٬ همیشه بعد از هر اتفاقی پی به حکمتش می بردم اماهنوز در حکمت محبت و احساس گیجم ٬ خدایا مثل همیشه تو کمکم کن چون :

(( اِلهی وَ رَِِبّی مَنْ لی غَیْرُک ))

تو فرشته ای که قلبم ٬ طلب عطرتو داره

تو همون گل بهاری ٬ که به پات بارون میباره

تو تموم زندگیمی ٬ که نفس دادی به جونم

بی تو یک لحظه نتونم ٬ بی تو من زنده نمونم

تو همیشه بهترینی ٬ توی این دنیای نامرد

دیدنت شادی قلبه ٬ بعداز این دوری پردرد

می دونم گفتن نداره ٬ که خودت دیگه میدونی

دلم از دوری چه تنگه ٬ نمی خوای پیشم بمونی ؟

آخه دوری خیلی سخته ٬ مثه جون کندن می مونه

دلم از غصه ی دوری ٬ شعر دلتنگی می خونه

یادته اول دوستی ٬ همیشه حرف از وفا بود

گفتی هیچ کس نمی مونه ٬ دیدی این از من جدا بود؟

من هنوزم با تو موندم ٬ حتی بعد از اون جدایی

اینه حس ِ پاکِ عاشق ٬ اینه یک عشق خدایی

حالا با این همه احساس ٬ هنوزم باور نداری ؟

هنوزم می خوای تو این دل ٬ بذر دلتنگی بکاری ؟

شاعردریا

خداحافظ ای ...

romina — Tue, 10 Jul 2007 15:17:18 GMT

هیچکی از رفتن من غصه نخورد ٬ هیچ کی با موندن من شاد نشد

وقتی رفتم کسی قلبش نگرفت ٬ بغض هیچ آدمی فریاد نشد

وقتی رفتم کسی غصش نگرفت ٬ وقتی رفتم کسی بدرقم نکرد

دل من میخواست تلافی بکنه ٬ پس چشه هیچ کسی عاشقم نکرد؟

نمیدونم چه حسیه که دارم ٬ حس میکنم یه اتفاقی میخواد بیفته ٬ یه اتفاق بزرگ ٬ نمیدونم چی اما میدونم میخواد یه چیزی بشه ٬ شاید دیگه میخوام برمو به همه آرزوهام برسم؟نمیدونم ٬ شایدم میخواد تیرگی از پیشم بره؟نمیدونم اما میدونم این نمیشه ٬ تیرگی در ذات منه ٬ دنیا چی میخواد بشه نمی دونم ٬ کاش کاش کاش فقط یک روز به کامم بود اما اما اما حیف همه روز تاریکی و سیاهی ٬ همه روز درد و آه ٬ همه روز هجران فراغ ٬ همه روز اندوه و حسرت. ولی ایکاش لحظله ای :

"" او باورم داشت ""

خداحافظ ای سرزمین ِ جفا

خداحافظ ای بی وفا بی صفا

خداحافظ ای خاک زشتی سرشت

خداحافظ ای دوزخ اندر بهشت

خداحافظ ای خاک نفرین شده

خداحافظ ای روح بی دین شده

خداحافظ ای درد و آه و فراغ

خداحافظ ای خانه ی بی چراغ

خدا حافظ ای دشمن قلب من

خداحافظ ای مُرده ی بی کفن

خداحافظ ای جسم بی روح و قلب

خداحافظ ای پست و دون همچو کلب

خداحافظ ای مستی ِ در خفا

خداحافظ ای گریه ی بی صدا

خداحافظ ای اشک و خون دلم

خداحافظ ای زندگی ٬ مشگلم

خداحافظ ای دوری از روی یار

خداحافظ ای باغ گل ٬ پر زخار

خداحافظ ای یار من ٬ غصه ام

ز یاری تو قصه ها گفته ام

شب و روز با من تو بودی و تو

به پایان آمد این وصل ما پس برو

دَم ِ آخرم آید و رفتنم زین جهان

خداحافظی می کنم با همه در نهان

خداحافظی کرده ام با دل دلبران

که چشم انتظارم شدند مردگان

تنهای بی محتاج